Χαρτοπαικτικές λέσχες. Ιστορία του παιχνιδιού εν συντομία

Το παιχνίδι είναι μια πολύ ιδιαίτερη πλευρά της ανθρώπινης ζωής που έχει τους νόμους της, οι οποίοι δεν αρμόζουν στο πλαίσιο της παραδοσιακής λογικής. Εδώ βασιλεύει η πιθανότητα μεγαλειότητάς του και όλα είναι σχετικά: ο αδύνατος μπορεί να νικήσει τον ισχυρό, cunning μπορεί να κάνει έναν ανόητο του, οι φτωχοί μπορούν να γίνουν πλούσιοι, και αντίστροφα.

Το τυχερό παιχνίδι ανοίγει τις νέες δυνατότητες της προσωπικότητας, οι οποίες συχνά δεν επιδεικνύονται στη συνηθισμένη ζωή. Σχεδόν καθένας θέλει να πάρει πλούσιος αμέσως, χωρίς οποιεσδήποτε προσπάθειες. Το παιχνίδι δίνει μια ελπίδα για αυτό, αλλά η τύχη είναι πεπρωμένο επιλεγμένα.

Προέλευση του παιχνιδιού. Το παιχνίδι και το τυχερό παιχνίδι έχουν ακολουθήσει την ανθρωπότητα από τα πρώτα βήματά του. Ένα σιτάρι του τυχερού παιχνιδιού είναι εμφανές σχεδόν σε όλα, που αρχίζουν από το κυνήγι στην πρωτόγονη κοινωνία και μέχρι σημαντικές οικονομικές διαπραγματεύσεις στο 21$ο αιώνα. Τα στοιχεία του παιχνιδιού είναι έμφυτα σε πολλούς ανταγωνισμούς και ψυχαγωγίες, τους οποίους forefathers μας τακτοποίησαν. Παραδείγματος χάριν, είναι εμφανές στους ανταγωνισμούς στη δύναμη και το deftness, οι οποίοι μετασχηματίστηκαν αργότερα στα διάσημα πρωταθλήματα. Αργότερα τα πρώτα παιχνίδια παιχνιδιού εμφανίστηκαν. Βασίστηκαν στο στοιχείο της πιθανότητας, που δοκιμάζει το πεπρωμένο κάποιου.

Οι ιστορικοί θεωρούν ότι το πρώτο -πρώτο παιχνίδι πετούσε τις διάφορες πέτρες, κοχύλια, κόκκαλα των ζώων - αυτά τα αντικείμενα ήταν τα πρωτότυπα χωρίζουν σε τετράγωνα. Τα αποδεικτικά στοιχεία των πρώτων παιχνιδιών αποθηκεύονται στο βρετανικό μουσείο. Μεταξύ αυτού τα στοιχεία είναι χωρίζουν σε τετράγωνα, καμένος από έναν άγνωστο αιγυπτιακό βιοτέχνη από το χαυλιόδοντα του ελέφαντα (16$ος αιώνας Π.Χ.) και έναν πίνακα για το παιχνίδι των έλξεων, αποκαλούμενων επίσης ελεγκτές που άνηκαν στη βασίλισσα Hatchepsut (1600 Π.Χ.).

Τα ιστορικά στοιχεία βεβαιώνουν ότι όλοι οι αρχαίοι πολιτισμοί που παίζονται χωρίζουν σε τετράγωνα. Astragalus, δηλ. fetlocks των ζώων, χρησιμοποιήθηκε συνήθως όπως χωρίζει σε τετράγωνα. Η λέξη "astragalus" επίσης αναφέρθηκε στα tetrahedral τούβλα με τις εγκοπές, οι οποίες περισσότεροι εμοίασαν με σύγχρονο χωρίζουν σε τετράγωνα - hexahedral τούβλα με τις κάπως στρογγυλευμένες γωνίες, στις οποίες οι απόψεις αντιθέτου, όταν προστίθεται επάνω, ανέρχονται πάντα σε επτά.

Στις παλαιές ημέρες που οι άνθρωποι έπαιξαν περίεργο και ακόμα και, πετάξτε χωρίζει σε τετράγωνα στον κύκλο ή τους έριξε, που προσπαθούν να χτυπήσει ορισμένες ενάρξεις. Χωρίστε σε τετράγωνα επίσης ευρέως χρησιμοποιήθηκε για την τύχη-αφήγηση. Είναι επίσης ενδιαφέρον ότι οι φορείς θεραπευθέντες χωρίζουν σε τετράγωνα με σχεδόν το reverent τρόμο, σαν χωρίστε σε τετράγωνα ήταν ζωντανός: οι φορείς μίλησαν σε τους, ψιθύρισαν τις γοητείες και προσπάθησαν να τους πείσουν για να φέρουν τη νίκη.

Δεδομένου ότι η εμφάνισή τους χωρίζει σε τετράγωνα σχεδόν αμέσως έγινε ένα από τα πιό τολμηρά παιχνίδια παιχνιδιού. Οι φορείς τοποθέτησαν όλα στο στοίχημά τους: χρήματα, πράγματα, κατοικία και ακόμη και ελευθερία (αρχαίοι Γερμανοί που έχασαν μέσα χωρίζουν σε τετράγωνα ταπεινά έγιναν σκλάβοι). Συγχρόνως εμφανίστηκαν οι διάφορες νόμιμες απαγορεύσεις σε αυτό το φαινομενικά αβλαβές παιχνίδι. Παραδείγματος χάριν, στον 3$ο αιώνα Π.Χ. ο πρώτος που ήταν γνωστός στο νόμο ιστορίας ενάντια στα παιχνίδια παιχνιδιού υιοθετήθηκε. Κλήθηκε aleatoria Lex (μέσα alea ένας κύβος).

Στην αρχαία Ελλάδα υπήρξε ένας μύθος ότι οι ολυμπιακοί Θεοί διαίρεσαν τις "σφαίρες της επιρροήσ" με τη ρίψη των μερών (Zeus πήρε το Olympus, Poseidon έλαβε τον ωκεανό, και Hades ήρθε να κυβερνήσει τον υπόκοσμο). Οι νόμοι της αρχαίας Ρώμης απαγόρευσαν τυπικά τα παιχνίδια παιχνιδιού, αλλά δεν υπήρξε καμία συγκεκριμένη τιμωρία για την παραβίαση της απαγόρευσης. Η μόνη "ποινική ρήτρα" για τους φορείς ήταν το δικαίωμα του νικημένου φορέα να πάρει όλα που έχασε, εάν αυτός εν τούτοις ότι λανθασμένα ή άδικα νικήθηκε. Επίσημα τα παιχνίδια επιτράπηκαν μόνο μία φορά το χρόνο, κατά τη διάρκεια του Saturnalia (ετήσιοι εορτασμοί προς τιμή το Θεό Κρόνος).

Καθ' όλη τη διάρκεια των ετών η σημασία του παιχνιδιού αυξανόμενου. Εμφανίστηκαν οι νέες επινοήσεις παιχνιδιών, παραδείγματος χάριν κάρτες. Μερικοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι πρώτες παίζω-κάρτες εμφανίστηκαν στην Κίνα. Στο κινεζικό λεξικό, θχηνγ-τσζε-τuνγ (1678), αναφέρει ότι οι κάρτες δημιουργήθηκαν το 1120 (σύμφωνα με τη χριστιανική χρονολογία), και το 1132 ήδη ευρέως χρησιμοποιήθηκαν. Οι κάρτες σε εκείνους τους χρόνους ήταν μακριά και στενά πιάτα με τους αριθμούς από 1 έως 14 σε τους. Τέσσερα κοστούμια που συμβολίστηκαν τέσσερις εποχές, και ο αριθμός καρτών (52) αντιστοιχούσαν στον αριθμό εβδομάδων στο έτος.

Το πρωτότυπο της σύγχρονης γέφυρας των καρτών είναι οι κάρτες Tarot. Ο πρώτος αποδεικτικός μάρτυρας για τον οποίο ξέρουμε αναφέρεται σε 1254, όταν εξέδωσε Αγιος Louis ένα διάταγμα που απαγόρευσε το παιχνίδι καρτών μέσα στη Γαλλία κάτω από το φόβο της τιμωρίας με κτυπά.

Αλλοι ερευνητές καλούν την Αίγυπτο πατρίδα των καρτών. Η γέφυρα Tarot χρησιμοποιήθηκε για την τύχη-αφήγηση. Είχε 78 φύλλα - arkana (22 πρεσβύτεροι και 56 νεώτεροι). Οι εικόνες στον ανώτερο arkans αντιστοιχούν στους χρυσούς πίνακες, οι οποίοι συντηρούνται στο μπουντρούμι του Θεού Tote στην Αίγυπτο. Τα ονόματά τους είναι τα ακόλουθα: 1. Ανόητος 2. Μάγος 3. Ιέρεια 4. Αεροσυνοδός 5. Οικοδεσπότης 6. Υψηλός ιερέας 7. Εραστές 8. Αρμα 9. Δύναμη 10. Ερημίτης 11, Η ρόδα της τύχης 12. Δικαιοσύνη 13. Το κρεμασμένο άτομο 14. Θάνατος 15. Αποχή 16. Διάβολος 17. Πύργος 18. Αστέρι 19. Φεγγάρι 20 Ήλιος 21. Δικαστήριο 22. Ειρήνη.

Θεωρείται ότι οι κάρτες έφθασαν στην Ευρώπη στο 10-11ο αιώνα, κατά τη διάρκεια των σταυροφοριών στην Εγγύς Ανατολή. Αλλος υποστηρίζει ότι η πλειοψηφία των παιχνιδιών καρτών γεννήθηκε στη Γαλλία, η οποία καλείται πατρίδα των ευρωπαϊκών καρτών. Η πρώτη βιομηχανοποιημένη γέφυρα των καρτών Tarot περιέλαβε 56 κάρτες τεσσάρων κοστουμιών (ξίφη, ράβδοι, χρήματα και φλυτζάνια). Εκτός από υπήρξαν 22 ατού-κάρτες με τους αριθμούς από 1 έως 21, Κάθε κάρτα είχε ένα δικού της όνομα: ο αυτοκράτορας, η αυτοκράτειρα, η καλόγρια, το conjurer, ο ανόητος κ.λπ. Κατά συνέπεια, η γέφυρα ενσωμάτωσε 97 κάρτες. Βαθμιαία αντικαταστάθηκε από τις νέες κάρτες, οι οποίες περισσότερο εμοίασαν με τις σύγχρονες.

Είναι εκπληκτικό ότι τα σύμβολα των κοστουμιών και των κοστουμιών οι ίδιοι δεν άλλαξαν από το 15$ο αιώνα. Στις μέσες ηλικίες τα παιχνίδια καρτών ήταν πολύ δημοφιλή μεταξύ των διάφορων στρωμάτων του πληθυσμού, που κυμαίνεται από το δικαστήριο ενός βασιλιά ως τους κοινούς ανθρώπους. Επ'ευκαιρία σε εκείνους τους χρόνους οι κάρτες ήταν όχι μόνο μέσα σε beguile ο χρόνος, αλλά και ένα σύμβολο της δομής κοινωνίας: οι καρδιές ενσωμάτωσαν τους ιερείς, τα διαμάντια σήμαναν την αστική τάξη, τα φτυάρια αντιπροσώπευσαν τους ανώτερους υπαλλήλους και την αριστοκρατία, λέσχες που αναφέρθηκαν στους αγρότες.

Τα σύγχρονα παιχνίδια καρτών (πόκερ, blackjack) προέκυψαν στις ΗΠΑ στο δεύτερο μισό του 19$ου αιώνα. Είναι δύσκολο να ονομαστούν όλοι. Υπάρχουν παιχνίδια καρτών για τους ενηλίκους και τα παιδιά, παιχνίδια για τη λογική κατάρτισης και το πνεύμα - και υπάρχουν παιχνίδια ακριβώς σε beguile ο χρόνος. Ο ωριμότερος είναι το άτομο, ο πιό σύνθετος είναι τα παιχνίδια που παίζει. Γίνοντας οικονομικά ανεξάρτητος, αφήνει χαλαρός το τυχερό παιχνίδι του: κάνει τα στοιχήματα, παίζει στις λαχειοφόρες αγορές, κάνει τα στοιχήματα totalizator και χρηματοδοτείται τελικά στον ίδιο τον ναό του παιχνιδιού, η χαρτοπαικτική λέσχη. Εδώ το άτομο υποβάλλει συνολικά στο παιχνίδι, το οποίο ακονίζει τα συναισθήματα και τις συγκινήσεις του και τον κάνει να ξεχάσει όλα, αλλά το πράσινες ύφασμα και η ρουλέτα κυλούν. Η δίψα για τέτοια συναισθήματα δελεάζει επανειλημμένως εκείνους τους ανθρώπους, οι οποίοι τουλάχιστον μιά φορά ήταν στη χαρτοπαικτική λέσχη. Εν τω μεταξύ, το skeptics λέει: "Εάν θέλετε να κερδίσετε στη χαρτοπαικτική λέσχη, αγοράστε ενός από εκείνουσ". © πνευματικά δικαιώματα 2006-2007 www.bonus-map.com